ΡΟΜΠΟΤΙΚΑ ΠΕΡΙΠΟΛΙΚΑ ΣΚΑΦΗ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΣ

Τα ένοπλα ρομποτικά περιπολικά σκάφη επιφανείας δεν αποτελούν… χολιγουντιανή επινόηση, αλλά σύντομα θα είναι πραγματικότητα! Κι αυτό γιατί το αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό πρόκειται σύντομα να αναπτύξει μη επανδρωμένα σκάφη, τα οποία θα έχουν ως αποστολή τους την προστασία των πολεμικών του πλοίων σε δυνάμει επικίνδυνα ύδατα.

Πρόκειται για μια τεχνολογία, που βασίζεται εν μέρει στα ρομπότ που χρησιμοποιεί η αμερικανική υπηρεσία διαστήματος NASA στον Άρη. Η εξέλιξη αυτή σηματοδοτεί τεράστιες αλλαγές στον τρόπο που θα επιχειρεί το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ. Από την άλλη, ωστόσο, εγείρει και σημαντικά ερωτήματα για τον ολοένα αυξανόμενο ρόλο των ρομπότ σε καταστάσεις κρίσεων, καθώς και σε εμπόλεμες ζώνες, όπως για παράδειγμα τα drones, δηλαδή τα μη επανδρωμένα αεροσκάφηΤα ένοπλα ρομποτικά περιπολικά σκάφη επιφανείας δεν αποτελούν… χολιγουντιανή επινόηση, αλλά σύντομα θα είναι πραγματικότητα! Κι αυτό γιατί το αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό πρόκειται σύντομα να αναπτύξει μη επανδρωμένα σκάφη, τα οποία θα έχουν ως αποστολή τους την προστασία των πολεμικών του πλοίων σε δυνάμει επικίνδυνα ύδατα.

Πρόκειται για μια τεχνολογία, που βασίζεται εν μέρει στα ρομπότ που χρησιμοποιεί η αμερικανική υπηρεσία διαστήματος NASA στον Άρη. Η εξέλιξη αυτή σηματοδοτεί τεράστιες αλλαγές στον τρόπο που θα επιχειρεί το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ. Από την άλλη, ωστόσο, εγείρει και σημαντικά ερωτήματα για τον ολοένα αυξανόμενο ρόλο των ρομπότ σε καταστάσεις κρίσεων, καθώς και σε εμπόλεμες ζώνες, όπως για παράδειγμα τα drones, δηλαδή τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη.

Τα κλασικά περιπολικά, φουσκωτά πλοιάρια έχουν σταθερό σκελετό, μήκους 11 μέτρων, και συνήθως επανδρώνονται από τριμελές πλήρωμα. Στην περίπτωση των ρομποτικών σκαφών, μόλις ένας ναύτης θα έχει τη δυνατότητα να χειρίζεται έως και είκοσι ταυτόχρονα. Τα περιπολικά αυτά μπορεί να είναι εξοπλισμένα με μη θανατηφόρο εξοπλισμό, αλλά και με πολυβόλα, και θα μπορούν να ανοίγουν πυρ εναντίον ενός εχθρικού σκάφους εάν λάβει τέτοια διαταγή ο χειριστής τους.

Η τεχνολογία αυτή παρουσιάστηκε σε μια περίοδο που έφερνε στις μνήμες την 14η επέτειο της επίθεσης εναντίον του καταδρομικού USS Cole στο Άντεν, στην Υεμένη. Τον Οκτώβριο του 2000, ένα μικρό σκάφος παγιδευμένο με μεγάλη ποσότητα εκρηκτικών είχε διατρυπήσει το κύτος του καταδρομικού σκοτώνοντας 17 άνδρες του ναυτικού και τραυματίζοντας άλλους 39. Αυτό το πλήγμα έπληξε και το κύρος του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού και από τότε άλλαξε ο προσανατολισμός, με τους καρπούς της νέας αντίληψης να φαίνονται σήμερα στις θάλασσες. «Εάν είχαμε τότε τη σημερινή δυνατότητα (εάν το Κόουλ υποστηριζόταν από τέτοια ρομπότ), είμαι βέβαιος ότι η επίθεση εκείνη θα είχε αποτραπεί», δήλωσε χαρακτηριστικά ο αμερικανός αντιναύαρχος Κλάντερ.