AI: Τι αλλαγές φέρνει στην εκπαίδευση και πως απειλεί εκατομμύρια θέσεις εργασίας
Σε μία νέα προειδοποίηση προχώρησαν κορυφαίοι αναλυτές σχετικά με μία άνευ προηγουμένου αναταραχή στην αγορά εργασίας αλλά και στις αλλαγές που θα γίνουν στην εκπαίδευση σχετικά με την τεχνολογία AI. Η απάντηση σε αυτή την επικείμενη κρίση, ωστόσο, μπορεί να αντληθεί από ένα ιστορικό μάθημα.
Σύμφωνα με ένα άρθρο του Tim Knowles, πριν λίγες μέρες, ο γνωστός short seller Κάρσον Μπλοκ προειδοποίησε ότι οι απώλειες θέσεων εργασίας που προκαλεί η τεχνητή νοημοσύνη θα μπορούσαν να εξαφανίσουν έως και το 15% των θέσεων εργασίας στον τομέα της γνώσης μέσα στα επόμενα τρία χρόνια – μια ανατροπή που, όπως υποστήριξε, ενδέχεται να εξελιχθεί σε κρίση αντίστοιχη με τις σοβαρότερες οικονομικές αναταράξεις της σύγχρονης ιστορίας. Μόλις δύο εβδομάδες νωρίτερα, ο CEO της Anthropic, Ντάριο Αμοντέι, δημοσίευσε ένα εκτενές υπόμνημα πολιτικής, επαναλαμβάνοντας την προειδοποίησή του ότι το ΑΙ θα προκαλέσει βαθύτερες και πιο παρατεταμένες αναταράξεις στην αγορά εργασίας από οποιαδήποτε προηγούμενη τεχνολογική επανάσταση. Παρά την έντονη δημόσια συζήτηση γύρω από τους κινδύνους, ελάχιστοι μιλούν για το τι μπορούμε —ή τι οφείλουμε— να κάνουμε ώστε η επόμενη γενιά να είναι προετοιμασμένη απέναντι στο ενδεχόμενο μαζικής τεχνολογικής ανεργίας.
Κι όμως, δεν είναι η πρώτη φορά που το ζούμε αυτό.
Και η λύση που δόθηκε τότε ίσως εκπλήσσει. Στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, οι θέσεις εργασίας στη γεωργία άρχισαν να εξαφανίζονται, με το ποσοστό τους στη συνολική απασχόληση στις ΗΠΑ να υποχωρεί από περίπου το ένα τρίτο σε μόλις 8% μέσα σε πέντε δεκαετίες. Σχεδόν 10 εκατομμύρια θέσεις εργασίας χάθηκαν μέσα σε λιγότερο από μία γενιά. Όπως έχει επισημάνει ο οικονομολόγος και ιδρυτής του Opportunity@Work, Μπάιρον Όγκαστ, όταν οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής, οι εργοδότες και οι γονείς αντιλήφθηκαν ότι η νέα αγορά εργασίας απαιτούσε διαφορετική προετοιμασία, οι πολιτείες θέσπισαν νόμους για την υποχρεωτική εκπαίδευση. Καθώς το απολυτήριο λυκείου εξελισσόταν σε βασικό εφόδιο οικονομικής επιβίωσης, στις ΗΠΑ κατασκευαζόταν κατά μέσο όρο ένα νέο λύκειο κάθε ημέρα επί τρεις δεκαετίες. Μέσα σε λίγα χρόνια, η χώρα διέθετε το υψηλότερο ποσοστό αποφοίτων λυκείου στον κόσμο.
Σήμερα βρισκόμαστε σε μια αντίστοιχη καμπή. Τους τελευταίους μήνες, ορισμένες πολιτείες έχουν δείξει προς ποια κατεύθυνση επιθυμούν να κινηθούν, μέσω αιτημάτων εξαίρεσης από βασικές διατάξεις του ομοσπονδιακού νόμου για την εκπαίδευση K-12. Μία από τις πιο χαρακτηριστικές προτάσεις προέρχεται από την Αλαμπάμα – μία από τις πολιτείες που πρωταγωνιστούν στη λεγόμενη «νότια εκπαιδευτική άνοδο» – και θέτει στο επίκεντρο τον επανασχεδιασμό του λυκείου, ώστε όλοι οι νέοι να είναι καλύτερα προετοιμασμένοι τόσο για την αγορά εργασίας όσο και για τη ζωή. Αν ακολουθήσουν και άλλες πολιτείες, οι ΗΠΑ ίσως βρίσκονται μπροστά στη μεγαλύτερη μεταρρύθμιση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης εδώ και έναν αιώνα.
Η ανάγκη είναι πλέον επιτακτική. Σήμερα, μόλις το 61% των φοιτητών που εγγράφονται στο κολέγιο ολοκληρώνουν τις σπουδές τους μέσα σε έξι χρόνια, ενώ περισσότεροι από τους μισούς αποφοίτους καταλήγουν να εργάζονται σε θέσεις υποαπασχόλησης.
Καθώς οι νέες τεχνολογίες αμφισβητούν τις παραδοσιακές αντιλήψεις για το τι σημαίνει να είναι κάποιος πραγματικά προετοιμασμένος για τη σύγχρονη οικονομία, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι οι πολιτείες επανεξετάζουν τις προσδοκίες τους από το αμερικανικό λύκειο.
Η Αλαμπάμα διατυπώνει με σαφήνεια τη δική της απάντηση. Αναγνωρίζει ότι, παρότι το κολέγιο εξακολουθεί να αποτελεί μια σημαντική διαδρομή, δεν είναι η μοναδική. Το αίτημα εξαίρεσης που κατέθεσε αντικατοπτρίζει την παραδοχή ότι, αν στόχος είναι η ουσιαστική προετοιμασία των μαθητών για την ενήλικη ζωή, τότε πρέπει να αναγνωριστεί πως οι δεξιότητες που απαιτούνται για την εισαγωγή στο κολέγιο δεν ταυτίζονται πάντα με εκείνες που χρειάζονται για μια επιτυχημένη επαγγελματική πορεία. Για τον λόγο αυτό, αντί να βασίζεται αποκλειστικά σε ένα τεστ εισαγωγής, η πολιτεία προτείνει την αξιολόγηση κάθε μαθητή τόσο ως προς την ετοιμότητά του για το κολέγιο όσο και ως προς την επαγγελματική του προοπτική.
Σύμφωνα με το σχέδιο, οι μαθητές θα πρέπει να αποδεικνύουν ότι μπορούν να ερμηνεύουν δεδομένα, να διαχειρίζονται σύνθετα έγγραφα της πραγματικής ζωής και, παράλληλα, να ανταποκρίνονται σε αμιγώς ακαδημαϊκές απαιτήσεις, όπως η επίλυση δευτεροβάθμιων εξισώσεων.
Ο επικεφαλής του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος της πολιτείας ήταν ξεκάθαρος: το 67% των θέσεων εργασίας στην Αλαμπάμα που απαιτούν δεξιότητες υψηλής ζήτησης προσφέρουν αμοιβές υψηλότερες από τον μέσο μισθό και οι μαθητές αξίζουν να είναι κατάλληλα προετοιμασμένοι για να τις διεκδικήσουν.
Οι δεξιότητες που απαιτούνται για αυτές τις θέσεις δεν είναι καινούργιες: κριτική σκέψη, επικοινωνία, συνεργασία, προσαρμοστικότητα, ψηφιακός γραμματισμός και εργασιακή ηθική. Αυτό που αλλάζει είναι η αντίληψη ότι η ανάπτυξη αυτών των δεξιοτήτων, παράλληλα με τις ακαδημαϊκές και εργασιακές γνώσεις, πρέπει να αποτελέσει κεντρικό άξονα της εμπειρίας του λυκείου. Είναι καιρός να ξεπεράσουμε τη μονοδιάστατη έμφαση στο τι πρέπει να σκέφτονται οι μαθητές και να δημιουργήσουμε σχολεία που τους μαθαίνουν πώς να σκέφτονται.
Για ορισμένους, μια τόσο βαθιά αλλαγή στον ρόλο του λυκείου προκαλεί μεγάλη ανησυχία. Η σύνδεση της εκπαίδευσης με την εργασία φαντάζει άγνωστη και ενδεχομένως επικίνδυνη, όπως κάποτε φάνταζαν τα προχωρημένα μαθηματικά ή η ανάγνωση σύνθετων κειμένων στις προηγούμενες γενιές της αγροτικής εποχής. Άλλοι εκφράζουν ανησυχία για το ότι τα σχολεία θα στραφούν υπερβολικά στις πρόσκαιρες ανάγκες της αγοράς εργασίας. Εξάλλου, ο ρόλος της δημόσιας εκπαίδευσης δεν περιορίζεται στην προετοιμασία εργαζομένων, αλλά φιλοδοξεί να κάνει πολύ περισσότερα.
Οι ανησυχίες αυτές αξίζει να τύχουν σοβαρής αντιμετώπισης. Σίγουρα, είναι αναγκαίο να αποφύγουμε την άχρηστη παρακολούθηση και να μην υποβαθμίσουμε το μορφωτικό περιεχόμενο της εκπαίδευσης. Ωστόσο, αυτό δεν είναι το μοντέλο που προτείνει η Αλαμπάμα. Αντίθετα, η Πολιτεία επιδιώκει να καταστήσει την εφαρμοσμένη διδασκαλία και μάθηση πιο απαιτητική, πιο διαδραστική και πιο ουσιαστικά συνδεδεμένη με τη συνολική εμπειρία του λυκείου.
Παράλληλα, οι πολιτειακοί ηγέτες αναγνωρίζουν ότι οι ανάγκες της οικονομίας και οι ευρύτεροι στόχοι της εκπαίδευσης δεν είναι αντικρουόμενοι, αλλά αλληλένδετοι. Ένας μαθητής που μαθαίνει να διαχειρίζεται την αβεβαιότητα, να αξιολογεί δεδομένα και να συνθέτει πολύπλοκες πληροφορίες είναι καλύτερα προετοιμασμένος όχι μόνο για την επαγγελματική του πορεία, αλλά και για τη συμμετοχή του ως ενεργός πολίτης. Οι ίδιες δεξιότητες που επιτρέπουν σε έναν νέο να ευημερήσει στη σύγχρονη οικονομία αποτελούν επίσης θεμέλιο μιας λειτουργικής δημοκρατίας. Η ευθυγράμμιση του λυκείου στις απαιτήσεις της οικονομίας του μέλλοντος είναι, επομένως, προϋπόθεση τόσο για την κοινή ευημερία όσο και για τη διατήρηση μιας ζωντανής και συμπεριληπτικής δημοκρατίας.
Το έργο που έχουμε μπροστά μας δεν είναι εύκολο. Απαιτεί την ανάπτυξη επιστημονικά τεκμηριωμένων προτύπων -ώστε να οριστούν με σαφήνεια οι δεξιότητες που χρειάζεται το εργατικό δυναμικό του μέλλοντος- και τη δημιουργία αξιόπιστων εργαλείων αξιολόγησής τους. Δεν έχουμε φτάσει ακόμη σε αυτό το σημείο.
Ωστόσο, πολιτείες όπως η Αλαμπάμα δεν περιμένουν να λάβουν άδεια για να κινηθούν. Αναλαμβάνουν το δύσκολο αλλά αναγκαίο έργο της αναθεώρησης των προσδοκιών από το λύκειο, θέτοντας τα θεμέλια για ένα πιο αισιόδοξο μέλλον για τους νέους. Πριν από έναν αιώνα, δεν αρκεστήκαμε να πειραματιστούμε με το μοντέλο του λυκείου. Δημιουργήσαμε χιλιάδες νέα σχολεία. Η ανατροπή που βιώνουμε σήμερα δεν είναι μικρότερη. Το ερώτημα δεν είναι αν μπορούμε να δράσουμε. Είναι αν μπορούμε να συνεχίσουμε να προσποιούμαστε ότι δεν υπάρχει λόγος να το κάνουμε.
Πηγή: Fortune Greece
