Η ΖΑΡΙΦΟΠΟΥΛΟΣ Α.Ε στο πλευρό του Συλλόγου Εθελοντών Στήριξης Ασθενών με Καρκίνο «Πνοή Αγάπης»
Με ιδιαίτερη ευαισθησία στους πάσχοντες συνανθρώπους μας και επιθυμώντας να υποστηρίξει το σημαντικό επιστημονικό και ανθρωπιστικό έργο του Συλλόγου Πνοή Αγάπης, η εταιρεία μας συμμετέχει στην πολυετή και αποτελεσματική αυτή προσπάθεια αλληλεγγύης, με οικονομική ενίσχυση των δράσεών του.
Με ιδιαίτερη ευαισθησία στους πάσχοντες συνανθρώπους μας και επιθυμώντας να υποστηρίξει το σημαντικό επιστημονικό και ανθρωπιστικό έργο του Συλλόγου Πνοή Αγάπης, η εταιρεία μας συμμετέχει στην πολυετή και αποτελεσματική αυτή προσπάθεια αλληλεγγύης, με οικονομική ενίσχυση των δράσεών του.
Ο Σύλλογος Εθελοντών Κοινωνικής & Συναισθηματικής Στήριξης Ασθενών με Καρκίνο και των Οικογενειών τους, “Πνοή Αγάπης’’ ιδρύθηκε το 2008 και απαρτίζεται από Επαγγελματίες Υγείας και Εθελοντές που ξεκίνησαν το έργο τους από το ΓΑΟΝΑ. «Ο Άγιος Σάββας». Κοινωνικοί λειτουργοί, γιατροί, νοσηλευτές, νομικοί, ψυχολόγοι, οικονομολόγοι και εθελοντές, αναπτύσσουν Ομάδες και δράσεις στο Νοσοκομείο και στην έδρα του Συλλόγου για τη στήριξη των ασθενών που έχουν διαγνωσθεί με καρκίνο, καθώς και των οικείων τους, από την στιγμή της διάγνωσης αλλά και μετά το πέρας των θεραπειών.
Τον Αύγουστο του 2013, πραγματοποιήθηκε ο βασικός σκοπός, η ίδρυση του Ξενώνα “Πνοή Αγάπης – Ι. Δ Κριτικός”, για τη διαμονή ασθενών με καρκίνο και των συνοδών τους, που έρχονται από όλη την Ελλάδα για να υποβληθούν σε θεραπεία. Στα πρώτα 4 χρόνια λειτουργίας του, φιλοξενήθηκαν 1.510 ασθενείς και συνοδοί.
Με δεδομένες τις διαρκώς αυξανόμενες ανάγκες και την υποδειγματική λειτουργία του πρώτου Ξενώνα, δημιουργήθηκε από την ίδια δωρήτρια και ο δεύτερος Ξενώνας «Ελισάβετ Φωτεινέλη Κριτικού», σε νεοκλασικό κτίριο, στο οποίο στεγάζονται και τα γραφεία του Συλλόγου. Οι δύο Ξενώνες προσφέρουν σήμερα υπηρεσίες υψηλών προδιαγραφών.
Όπως αναφέρει ο Αντιπρόεδρος και Υπεύθυνος Επιστημονικής Επιτροπής των Ξενώνων, κ. Γεώργιος Πισσάκας “αρκεί να μπει κάποιος στη θέση ενός ασθενούς και των οικείων του που αφήνουν το σπίτι τους στην επαρχία και έρχονται στην Αθήνα με το βάρος της διάγνωσης του καρκίνου, την αγωνία των θεραπειών που πρέπει να υποβληθούν, την οικονομική αδυναμία για την κάλυψη της διαμονής τους (που όσον αφορά στην ακτινοθεραπεία μπορεί να φτάσει και τον ενάμισι μήνα) και την παντελή έλλειψη οποιασδήποτε κρατικής δομής που μπορεί να τους δώσει
μια κάποια λύση. Και χάρη σ’ αυτή την δωρεά βρίσκουν όχι μόνο ένα αξιοπρεπέστατο μέρος να μείνουν, αλλά μια οικογένεια να τους αγκαλιάσει και να τους στηρίξει στην τόσο δύσκολη στιγμή της ζωής τους’’.
