.Όλοι όσοι δραστηριοποιούνται στον κλάδο της βιομηχανίας ασφάλειας τουλάχιστον την τελευταία δεκαετία, γνωρίζουν την εκτίμηση όλο και περισσότερων εταιρειών βιομετρικών συστημάτων πρόσβασης ότι επίκειται το «τέλος» των καρτών ελεγχόμενης πρόσβασης. Είναι όμως έτσι; Έχουν μέλλον οι κάρτες που πλέον τις χρησιμοποιούμε κάθε μέρα, σε όλο και περισσότερες δραστηριότητες;

Όλοι όσοι δραστηριοποιούνται στον κλάδο της βιομηχανίας ασφάλειας τουλάχιστον την τελευταία δεκαετία, γνωρίζουν την εκτίμηση όλο και περισσότερων εταιρειών βιομετρικών συστημάτων πρόσβασης ότι επίκειται το «τέλος» των καρτών ελεγχόμενης πρόσβασης. Είναι όμως έτσι; Έχουν μέλλον οι κάρτες που πλέον τις χρησιμοποιούμε κάθε μέρα, σε όλο και περισσότερες δραστηριότητες; Ποιος είναι ο βαθμός ασφαλείας τους; Μπορούν να αναβαθμιστούν τα συστήματα που λειτουργούν με κάρτες ή πρέπει να αντικατασταθούν με άλλα, πιο ασφαλή, όπως τα βιομετρικά συστήματα;

Όσο σωστό είναι ότι η εξέλιξη της τεχνολογίας και η αυξημένη ασφάλεια είναι με το μέρος των βιομετρικών συστημάτων πρόσβασης, άλλο τόσο έγκυρο είναι ότι χρόνο με το χρόνο όλο και περισσότερα συστήματα ελέγχου πρόσβασης με χρήση καρτών εγκαθίστανται για πρώτη φορά.

Βέβαια, τα βιομετρικά συστήματα πρόσβασης έχουν ήδη κατακτήσει μια σημαντική θέση στην αγορά access control, καθώς η τεχνολογία τους εξελίσσεται και καθίσταται ολοένα και πιο αξιόπιστη και λιγότερο δαπανηρή. Από την άλλη, η τεχνολογία αυτή θα γίνεται ολοένα και πιο δημοφιλής στην αγορά, ειδικά σε ορισμένα συστήματα και εφαρμογές που χρησιμοποιούνται αντί των έξυπνων καρτών ή των καρτών proximity (λειτουργούν με προσέγγιση δηλαδή ανέπαφα με το σύστημα πιστοποίησης).

Πάντως, οι κάρτες θα συνεχίσουν να αποτελούν τη βασική επιλογή στη μεγάλη πλειοψηφία των συστημάτων ελεγχόμενης πρόσβασης ειδικά σε νέα ηλεκτρονικά συστήματα ελέγχου πρόσβασης για πολλά χρόνια στο μέλλον.

Ας δούμε τέσσερις βασικούς λόγους για τους οποίους υπάρχει η εκτίμηση στην αγορά ότι οι κάρτες ελεγχόμενης πρόσβασης… θα είναι εδώ για πολλά ακόμα χρόνια!

Κουλτούρα

Ας ρίξουμε μια ματιά στο πορτοφόλι μας. Τι μπορούμε να δούμε μέσα; Χρήματα και κάρτες. Οι κάρτες δε βρίσκονται στις θήκες του πορτοφολιού μας… κατά λάθος. Σχεδόν όλος ο κόσμος τουλάχιστον και στη χώρα μας αλλά και στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες –και αλλού- έχουν χρησιμοποιήσει κάρτες για πάσης φύσεως αγορές. Ακόμα και οι Έλληνες συνταξιούχοι που «αντιστέκονταν» σθεναρά στην απόκτηση κάρτας ανάληψης, η τελευταία οδυνηρή εμπειρία με τα capital controls τους έπεισε κακήν κακώς να αποκτήσουν κι αυτοί κάρτες. Ο περισσότερος κόσμος, λοιπόν, διαθέτει διάφορες πιστωτικές ή χρεωστικές κάρτες.

Αλλά δεν έχουμε πλέον στην κατοχή μας μόνο τέτοιου είδους κάρτες. Αρκετοί από εμάς διαθέτουμε κάρτα πρόσβασης στο χώρο εργασίας μας, κάρτα εισόδου σε βιβλιοθήκες, κάρτα υγείας για νοσοκομεία κ.ά. Μπορεί καθένας από εμάς να ελέγξει πόσες φορές την ημέρα χρησιμοποιεί μια κάρτα και πως αυτό το αντικείμενο είναι… πανταχού παρόν στην καθημερινότητά μας, παρέχοντάς μας ασφάλεια, άνεση και εξυπηρέτηση.

Ένα άλλος συνηθισμένος χώρος στον οποίο χρησιμοποιούμε κάρτα πρόσβασης είναι τα ξενοδοχεία, προκειμένου να εισέλθουμε στο δωμάτιό μας, ακόμα και για να ενεργοποιήσουμε το φωτισμό και τον κλιματισμό, όταν εισερχόμαστε σε αυτό. Αρκετά σύγχρονα καταλύματα προσφέρουν στους πελάτες τους ειδικές κάρτες, με τις οποίες μπορούν να απολαμβάνουν τις διάφορες υπηρεσίες που τους προσφέρουν. Σε μορφή κάρτας είναι πλέον και τα νέας γενιάς διπλώματα αυτοκινήτου.

Είμαστε πλέον συνηθισμένοι να χρησιμοποιούμε κάρτες στη ζωή μας, καθημερινά. Οι κάρτες είναι εύκολες στη χρήση αλλά και αξιόπιστες. Θα χρειαστεί πολύ καιρό, ώστε να εξαλειφθεί η χρήση τους –εάν αυτό γίνει ποτέ- και να αντικατασταθούν από συστήματα βιομετρικής πρόσβασης.

Για αυτούς τους λόγους, θα συνεχίσουμε να βλέπουμε τη χρήση των καρτών, ειδικά στον τομέα της ελεγχόμενης πρόσβασης, για πολλά χρόνια ακόμα. Διότι δεν είναι εύκολο να αλλάξει μια κουλτούρα χρόνων, εάν δεν υπάρξει μια πολύ καλύτερη εναλλακτική λύση στην καθημερινότητά μας.

Μεγάλος αριθμός εγκατεστημένων συστημάτων

Ο αριθμός των συστημάτων ελέγχου πρόσβασης με χρήση καρτών είναι τεράστιος, τόσο τεράστιος που πολλοί εξακολουθούν να μη χρησιμοποιούν ούτε καν τις έξυπνες κάρτες, ακόμα κι αυτές που λειτουργούν χωρίς επαφή, προτιμώντας τη… σεβάσμια μαγνητική κάρτα τους.

Σε πολλές δυτικές χώρες οι μαγνητικές κάρτες χρησιμοποιούνται σε διάφορες εφαρμογές πρόσβασης σε χώρους εργασίας, πανεπιστημιακά ιδρύματα κ.ά. Οι πιθανότητες των συστημάτων αυτών να μετατραπούν σε αποκλειστικά βιομετρικές λύσεις αναγνώρισης / πιστοποίησης ταυτότητας, χωρίς πρώτα να αναβαθμιστούν σε συστήματα ανέπαφων καρτών (contactless card systems) είναι ελάχιστες. Εάν μάλιστα συνυπολογίσουμε και τον αριθμό των συστημάτων ελεγχόμενης πρόσβασης που λειτουργούν με contactless κάρτες και «έξυπνες» κάρτες, τότε ο αριθμός των συστημάτων καρτών που υπάρχουν σε όλο τον κόσμο ανέρχεται σε εκατοντάδες χιλιάδες, αν όχι εκατομμύρια.

Από την άλλη, ο τεράστιος αριθμός εργατοωρών αλλά και η διαθεσιμότητα των βιομετρικών συστημάτων που απαιτούνται προκειμένου να πραγματοποιηθεί η μετάβαση από τη μια μορφή ελεγχόμενης πρόσβασης στην άλλη, σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα, φαίνεται ότι αποτελούν παράγοντες επιμήκυνσης του «χρόνου ζωής» των συστημάτων που λειτουργούν με κάρτα.

Τα περισσότερα συστήματα δεν απαιτούν υψηλή ασφάλεια

Μια άλλη ενδιαφέρουσα παράμετρος έχει σχέση με το βαθμό ύψιστης ασφάλειας που καλούνται να προσφέρουν τα διάφορα συστήματα ελεγχόμενης πρόσβασης. Υπάρχουν χώροι, όπως για παράδειγμα, εκπαιδευτικά ιδρύματα, χώροι εργασίας, νοσοκομεία ή και εργοστάσια, που απλώς απαιτούν έναν στοιχειώδη έλεγχο πρόσβασης. Με αυτή την έννοια, οι κάρτες ελεγχόμενης πρόσβασης μπορούν να προσφέρουν μια τέτοια υπηρεσία που δεν απαιτεί μεγάλο δείκτη ασφάλειας, όπως για παράδειγμα, προσφέρουν τα βιομετρικά συστήματα εισόδου.

Τα συστήματα που λειτουργούν με κάρτα κάνουν μια χαρά τη δουλειά τους και όπως δείχνουν αρκετές έρευνες, δε θα ήταν και πολλοί οι υπεύθυνοι, διοικητές νοσοκομείων, διευθυντές σχολών ή CEO εταιρειών που θα υπέγραφαν την αντικατάσταση των υπαρχόντων συστημάτων με άλλα, που θα ελέγχουν βιομετρικά δεδομένα, αφού δεν θα προσέφεραν κάτι σημαντικά περισσότερο, από αυτό που απαιτεί το είδος των χώρων που διευθύνουν.

Τρόποι βελτίωσης της ασφάλειας υφιστάμενων εγκαταστάσεων

Προκειμένου να βελτιώσουμε την ασφάλεια ενός συστήματος ελεγχόμενης πρόσβασης με κάρτα, δεν χρειάζεται να προβούμε σε δραστικά μέτρα, όπως «ξήλωμα» της παλιάς εγκατάστασης και εγκατάσταση νέους βιομετρικού συστήματος. Υπάρχουν κάποιοι πιο απλοί τρόποι παρέμβασης με πολύ καλά αποτελέσματα.

Μία από τις πιο απλές λύσεις είναι να δημιουργήσουμε πιστοποίηση δύο παραγόντων για κάθε άτομο που διέρχεται από μια ελεγχόμενη είσοδο, προκειμένου να εισέλθει στο χώρο. Δηλαδή, όχι μόνο να κατέχουν κάτι (όπως μια πιστοποιημένη κάρτα προσπέλασης του συστήματος ελέγχου στην είσοδο) αλλά και να γνωρίζουν κάτι (όπως έναν προσωπικό αριθμό πιστοποίησης-PIN)

Για τις περιπτώσεις που απαιτείται μεγαλύτερος βαθμός ασφάλειας, υπάρχει η δυνατότητα επιλογής ενός αναγνώστη καρτών (card reader) με ενσωματωμένο πληκτρολόγιο. Για να αποκτήσει πρόσβαση, το άτομο θα επιδεικνύει την κάρτα contactless με την οποία είναι εφοδιασμένο, θα λαμβάνει ένα ηχητικό σήμα και φλας, και στη συνέχεια, θα πληκτρολογεί το μοναδικό PIN στο πληκτρολόγιο. Το ηλεκτρονικό σύστημα ελέγχου πρόσβασης ζητά στη συνέχεια ένα δεύτερο μπιπ και φλας από τον αναγνώστη, η πόρτα ξεκλειδώνει και το άτομο που είναι πιστοποιημένο μπορεί να εισέλθει στο χώρο.

Για υψηλότερες εφαρμογές ασφαλείας, μπορεί κανείς επίσης να επιλέξει μια κίνηση του χεριού ή έναν κωδικό μεταξύ της κάρτας ή ετικέτας και του αναγνώστη καρτών, προκειμένου να βοηθήσει στην πρόληψη κινδύνων από επικαλύψεις κατά την πιστοποίηση και να διασφαλιστεί ότι ο αναγνώστης καρτών συλλέγει δεδομένα μόνο από τα ειδικά κωδικοποιημένα πιστοποιητικά.

Κατά μία έννοια, πρόκειται για το ηλεκτρονικό ισοδύναμο ασφάλειας ενός συστήματος διαχείρισης με μηχανικό κλειδί, όπου ο διαχειριστής του ελεγχόμενου χώρου είναι ο μόνος που έχει το κλειδί που χρησιμοποιεί για να εισέλθει το άτομο που «ελέγχεται». Τέτοια «κλειδιά» είναι διαθέσιμα μόνο μέσω του integrator κάθε οργανισμού. Είναι σημαντικό να επισημανθεί ότι ποτέ και για κανέναν λόγο δεν θα πρέπει να παρασχεθεί ένα ίδιο κλειδί στον τελικό χρήστη.

Όσον αφορά το σενάριο ηλεκτρονικού ελέγχου πρόσβασης, καμία άλλη εταιρεία δεν θα πρέπει να έχει τον ίδιο συνδυασμό κάρτας εισόδου και αναγνώστη καρτών, κι αυτό μπορεί να το διασφαλίσει μόνο ο integrator με τον οποίο συνεργάζεται κάθε φορέας, οργανισμός ή επιχείρηση. Ο card reader της συγκεκριμένης εταιρείας θα είναι σε θέση να διαβάσει την κάρτα ή την ετικέτα του εισερχόμενου. Αντίθετα, δε θα είναι σε θέση να διαβάζει καμία άλλη κάρτα ή ετικέτα.

Σε σχέση με τα συστήματα έξυπνων καρτών, θα μπορούσαμε να πούμε ότι συνήθως συγκρίνοντάς τα με το κόστος των συστημάτων καρτών proximity, τα συστήματα έξυπνης κάρτας μπορεί να είναι πιο ασφαλή και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για εφαρμογές πέρα από τον έλεγχο της πρόσβασης, όπως σε εισόδους βιβλιοθηκών, καφετέριες νοσοκομείων κ.ά.

Όσον αφορά τις έξυπνες κάρτες, το επόμενο επίπεδο ασφαλείας είναι το ‘MIFARE’, το οποίο βασίζεται στην τεχνολογία ημιαγωγών NXP 13.56 MHz. Το MIFARE θεωρείται η πύλη για μια σειρά από επίπεδα ασφαλείας.

Συστήματα που λειτουργούν μόνο με online readers (π.χ. αναγνώστες καρτών με σταθερό link στο back office) είναι πιο εύκολο να προστατευτούν σε σχέση με συστήματα που λειτουργούν με offline readers, καθώς οι έλεγχοι σε πραγματικό χρόνο δεν είναι εφικτοί και οι «μαύρες λίστες» δεν μπορούν να ενημερωθούν τόσο συχνά με τα offline συστήματα.

Το μέλλον ανήκει –και- στις κάρτες

Χωρίς αμφιβολία, υπάρχουν κάποιες εφαρμογές που «φωνάζουν» για λύσεις που θα εδράζονται σε συστήματα βιομετρικής πιστοποίησης. Και υπάρχουν πολλές εταιρείες κατασκευής τέτοιων συστημάτων που μπορούν να προσφέρουν αξιόπιστες λύσεις για τέτοιου είδους προβλήματα.

Ωστόσο, αυτό δε σημαίνει ότι τα δακτυλικά αποτυπώματα, η αναγνώριση προσώπου, η σάρωση της ίριδας του ματιού ή κάποια άλλα βιομετρικά δεδομένα πρόκειται να αντικαταστήσουν τις κάρτες τόσο άμεσα ή μακροπρόθεσμα, αφού η μεγάλη πλειοψηφία των υφιστάμενων εγκαταστάσεων ελεγχόμενης πρόσβασης στηρίζεται σε κοινές κάρτες πρόσβασης.

Κι αυτό γιατί η είναι πολύ δύσκολο να αλλάξει η κουλτούρα που υπάρχει σε πολλές χώρες –και στην Ελλάδα- που έχει αναπτυχθεί γύρω από τη χρήση των καρτών. Επιπλέον, γιατί δεν υπάρχει καμία βιομετρική εγκατάσταση που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για να αντικαταστήσει τόσα πολλά ήδη λειτουργούντα συστήματα κάρτας. Αλλά και επειδή πολλά από τα συστήματα ελεγχόμενης πρόσβασης με κάρτα δεν απαιτούν υψηλότερο βαθμό ασφάλειας από αυτόν που ήδη παρέχουν. Τέλος, είναι σημαντικός παράγοντας το γεγονός ότι υπάρχουν πολλές λύσεις βελτίωσης των υφιστάμενων εγκαταστάσεων που λειτουργούν με κάρτα, ώστε να βελτιωθεί ο βαθμός ασφαλείας τους χωρίς να προσφύγει ο διαχειριστής σε λύσεις βιομετρικών συστημάτων.

{gallery}2466{/gallery}

Τη μεγάλη ζήτηση για τεχνολογίες και προϊόντα που σχετίζονται με τις υπηρεσίες φύλαξης και ασφάλειας συνόρων, καθώς και περιμετρικής προστασίας, πιστοποίησε η πρόσφατη διεθνής έκθεση ασφαλείας IFSEC που πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Ιούνιο στο εκθεσιακό κέντρο Excel του Λονδίνου.

Τη μεγάλη ζήτηση για τεχνολογίες και προϊόντα που σχετίζονται με τις υπηρεσίες φύλαξης και ασφάλειας συνόρων, καθώς και περιμετρικής προστασίας, πιστοποίησε η πρόσφατη διεθνής έκθεση ασφαλείας IFSEC που πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Ιούνιο στο εκθεσιακό κέντρο Excel του Λονδίνου.

Στην αγορά διατίθενται μια μεγάλη γκάμα από τεχνολογίες ανίχνευσης και εντοπισμού ατόμων ή οχημάτων που διαπερνούν τα προστατευόμενα περιμετρικά όρια κτιριακών εγκαταστάσεων. Ωστόσο, δεν υπάρχει μια ενιαία βέλτιστη λύση για όλες τις εφαρμογές ασφαλείας, και κάθε τεχνολογία έχει τη δική της θέση στην αγορά, η οποία καθορίζεται κυρίως από το χώρο και την τοποθεσία φύλαξης, καθώς και από τον οργανισμό ή την επιχείρηση που καλείται να προστατεύσει.

Πέντε παράγοντες

Πέντε σημαντικοί παράγοντες επηρεάζουν την επιλογή της τεχνολογίας, όταν εξετάζεται το ενδεχόμενο εφαρμογής ενός συστήματος περιμετρικής φύλαξης: ο κίνδυνος, η τοποθεσία, η μορφολογία του εδάφους, η κατασκευή και τα υφιστάμενα πρότυπα.

Πρωτίστως, η τεχνολογία πρέπει να είναι ανάλογη τόσο με τον κίνδυνο για τον οποίο απαιτείται η λήψη μέτρων προστασίας, όσο και με την επιτήδευση και την ικανότητα του πιθανού δράστη/δραστών, αλλά και την πιθανή μέθοδο διείσδυσής του/τους. Η επιλεγόμενη τεχνολογία θα πρέπει να είναι κατάλληλη για τη γεωγραφική θέση, τον περιβάλλοντα χώρο, το κλίμα (ανάλογα με το αν είναι βροχερό, ξηρό κλπ), το έδαφος και την τοπογραφία (λοφώδης, βαλτώδης, επίπεδη κ.ά.).

Θα πρέπει επίσης να είναι κατάλληλη για την δομή πάνω στην οποία πρόκειται να εγκατασταθεί. Τέλος, θα πρέπει να εναρμονίζεται με τα ισχύοντα εθνικά ή τοπικά πρότυπα ή τους ισχύοντες πολεοδομικούς κανόνες. Επίσης, ανάλογα με τον υπό φύλαξη οργανισμό ή επιχείρηση ή τον κίνδυνο που μπορεί να αντιμετωπίσει, κρίνεται σκόπιμο να εξεταστεί η χρήση συμπληρωματικών τεχνολογιών προκειμένου είτε να αυξηθεί το ποσοστό ανίχνευσης (άρα και το ποσοστό ασφάλειας), είτε να μειωθεί η ενόχληση και τα ποσοστά ψευδών συναγερμών.

Συντήρηση περιβάλλοντος χώρου

Εξίσου σημαντικό με την τεχνολογία περιμετρικής ασφάλειας είναι και η καλή συντήρηση του περιβάλλοντος χώρου του φυλασσόμενου κτιρίου. Η διατήρηση των διαφόρων κατασκευών ή δομών περιμετρικά του κτιρίου σε καλή κατάσταση είναι απαραίτητη προκειμένου να διασφαλιστεί η καλή ορατότητα και η αποτελεσματική επιτήρηση του περιβάλλοντος χώρου. Το έδαφος θα πρέπει να είναι καθαρό, οι θάμνοι κομμένοι και περιορισμένοι στο κατάλληλο μέγεθος, και κάθε είδος απορρίμματα να είναι απομακρυσμένα από το χώρο γύρω από τους αισθητήρες των οργάνων επιτήρησης.

Όπου απαιτείται υψηλό αλλά διακριτό επίπεδο ασφάλειας – όπως είναι για παράδειγμα τα υψηλής σπουδαιότητας εθνικά μνημεία ή κτίρια – ή όπου δεν υπάρχει κάποιο φυσικό περιμετρικό εμπόδιο και η ευρύτερη περιοχή είναι «ανοιχτή», άρα και πιο εύκολα προσπελάσιμη, μπορεί να γίνει χρήση ενός υπόγειου συστήματος καλωδίων.

Ανάλογα με το τι θέλουμε να ανιχνεύσουμε, τη μέθοδο της επίθεσης, το γεωγραφικό τόπο και τη σύσταση του εδάφους χρειάζεται να εξετάσουμε και τον πιο κατάλληλο τύπο καλωδίων που μπορούμε να θάψουμε και να υπογειοποιήσουμε κατάλληλα.

Όπου υπάρχει ήδη κατάλληλη περίφραξη, ένα καλώδιο-αισθητήρας μπορεί να ενσωματωθεί απευθείας πάνω στο φράχτη χρησιμοποιώντας ανθεκτικούς στη UV ακτινοβολία συνδετήρες. Ο τύπος του αισθητήρα είτε ανιχνεύει τις δονήσεις και χρησιμοποιεί την προηγμένη ψηφιακή επεξεργασία προκειμένου να διαπιστωθεί αν κάποιος σκαρφαλώνει, κόβει ή «σηκώνει» την περίφραξη, είτε χρησιμοποιεί μικροφωνικό καλώδιο.

Εναλλακτικά, αν δεν υφίσταται εμπόδιο, αλλά υπάρχει κάποιας μορφής φυσικός φραγμός, είναι κατάλληλη η χρήση ακόμα και ενός τεντωμένου συστήματος καλωδίων.

D-TECT Inovonics

Μια από τις καινοτομίες που παρουσιάστηκαν στην IFSEC ήταν ο ασύρματος ανιχνευτής D-TECT Inovonics από την εταιρεία GJD.

Ο D-Τect Inovonics χρησιμοποιεί έναν quad pyro ανιχνευτή, όπου και οι δύο αισθητήρες πρέπει να ενεργοποιηθούν για να προκαλέσουν τον ανιχνευτή να σηματοδοτήσει το συναγερμό, εξασφαλίζοντας ακριβή και αξιόπιστη ανίχνευση παρουσίας. Οι προγραμματιζόμενες επιλογές περιλαμβάνουν ένα μεταβλητό αριθμό παλμών και μια επιλογή ανίχνευσης σε απόσταση που κυμαίνεται έως 40 μέτρα..

Ο αισθητήρας κλίσης δύο αξόνων επιτρέπει ανιχνεύσεις πανοραμικές 180^ο και 90^ο, και αυτό αυξάνει την ταχύτητα της εξωτερικής εγκατάστασης και παρέχει ακριβή στόχευση του ανιχνευόμενου ατόμου ή αντικειμένου.

Ένας ηλεκτρομηχανικός αισθητήρας ακριβείας ανιχνεύει μία προκαθορισμένη ποσότητα εκτροπής στο καλώδιο ώστε να ενεργοποιηθεί ο συναγερμός. Σαφώς, η τοπογραφία πρέπει να ληφθεί υπόψη, καθώς και η σύνθεση του εδάφους, κατά τη χρήση αυτής της τεχνολογίας, για την πρόληψη όρυξης ή συρσίματος του ύποπτου ατόμου κάτω από το φράχτη.

Υπέρυθροι αισθητήρες

Για μεσαίου μεγέθους εφαρμογές, θα πρέπει να εξετάζεται η χρήση ενεργών υπέρυθρων αισθητήρων (δοκοί) ή διπλούς αισθητήρες, οι οποίοι είναι πολύ οικονομικότεροι από τα υπόγεια καλώδια και τις λύσεις που βασίζονται στην κατασκευή περιφράξεων. Ωστόσο, αυτά τα συστήματα απαιτούν οπτική επαφή και μπορεί να είναι επιρρεπή σε κακές καιρικές συνθήκες ή σε αντικείμενα που μεταφέρονται με τον αέρα.

Για χρήση σε περιπτώσεις χαμηλού κινδύνου, οι εξωτερικοί παθητικοί υπέρυθροι ανιχνευτές ή αισθητήρες μικροκυμάτων, οι οποίοι είναι οι πλέον κατάλληλοι για προστασία εξωτερικών χώρων ή ως συμπληρωματική λειτουργία μαζί με άλλες μεθόδους ανίχνευσης, μπορεί να αποδειχθούν μια οικονομικώς αποδοτική λύση για χαμηλού επιπέδου, απλές εγκαταστάσεις. Ωστόσο, αν και είναι φθηνοί και εύκολοι στην εγκατάσταση, είναι επιρρεπείς σε ψευδείς συναγερμούς και σχετικά εύκολο να εξουδετερωθούν.

Ένα από τα πιο αποτελεσματικά συστήματα ανίχνευσης περιμέτρου είναι ο ηλεκτρικός φράκτης, ο οποίος απαιτεί ιδιαίτερη προσπάθεια την παραβίασή του. Η κύρια ανησυχία εδώ είναι ο κίνδυνος ατυχήματος μέσω ηλεκτροπληξίας αθώων ανθρώπων. Αυτό το πρόβλημα έχει καταστήσει πιο περιορισμένη τη χρήση του κυρίως στα υψηλότερα τμήματα τοίχων ή πίσω από ένα πρώτο φυσικό εμπόδιο σε μια ελεγχόμενη περίμετρο.

Πάντως τα τελευταία χρόνια ολοένα και πιο δημοφιλής γίνεται η χρήση των θερμικών καμερών. Αυτές οι συσκευές δεν επηρεάζονται από τις ακραίες καιρικές επιδράσεις και καλύπτουν μεγάλες αποστάσεις. Επιπλέον, μπορούν να ενσωματώνουν είτε analytics ή να λειτουργούν συμπληρωματικά με άλλες συσκευές.

Εν κατακλείδι, είναι απαραίτητο να αξιολογηθούν προσεκτικά η απειλή, η δομή, το έδαφος και η τοποθεσία του υπό προστασία κτιρίου ή υποδομής, αλλά και να προηγηθεί ενδελεχής μελέτη της βιβλιογραφίας των κατασκευαστών λύσεων περιμετρικής προστασίας για να διακριβωθεί η πλέον ενδεδειγμένη λύση ή ο κατάλληλος συνδυασμός τεχνολογιών για μια συγκεκριμένη εφαρμογή, συνυπολογίζοντας βέβαια και την οικονομική παράμετρο.

{gallery}2465{/gallery}